Paleo kjötbollur

… já einmitt. Eins og ég sagði í síðasta pistli er ég obsessed með Paleo þessa dagana og er að missa mig í eldhúsinu!  Ég fíla paleo frá a-ö, en það sem stendur kannski mest í vegi þess að ég standi mína plikt í þessu mataræði er tvímælalaust takmarkaður aðgangur að lífrænu dýrapróteini. Paleo mataræðið væri hiklaust skemmtilegra ef ég kæmist meðal annars í:

• Lífrænt vottuð egg frá frjálsum hænum
• Lífrænt kjöt af öllum gerðum, t.d lífrænt beikon, kjúkling etc.

En þangað til þá verð ég að vera klár í að velja það næst skársta, svo ég t.d neita mér um allt svínakjöt – sem ég hef reyndar aldrei getað borðað í einhverju magni, fyrir utan blessað beikonið sem ég lærði að kunna að meta fyrir örfáum árum. Anyways, þetta er frekar “trikky”. Núna er salmonellu vandamál í hæstu hæð í svínabúum svo hægt er að gefa sér það að mikill hluti þess eldaða svínakjöts sem nú er í verslunum hafi verið sýkt af salmonellu. Ég er ekki að fullyrða, en ég er að gefa mér þær forsendur miðað við svínakjötsframleiðendur mega og hvað ekki.

Hér á Íslandi er ekkert aðgengi hins almenna neytanda að lífrænu kjöti NEMA í búðum eins og Lifandi markaði og Yggdrasil á Rauðarárstígnum. Svo næsta mál á dagskrá er að fara hafa samband við vin minn í biobú og panta lífrænan lambaskrokk. Þangað til þá reyni ég að gera mitt besta og velja það skársta. Ég vel brúnegg í grænukössunum, því ég hef ekki enn aðgengi að landnámshænueggjum -En þar sem þetta er þónokkuð vel lesinn vettvangur af fólki í lífræna bransanum þá óska ég hér með eftir að geta keypt landnámshænu egg í massavís – ef einhver vill selja mér  

Svo er það blessaður kjúklingurinn, sem hér á landi er verksmiðjuræktaður í massavís. Hann er hægt að kaupa ósprautaðann, en eftir því sem ég best veit eru það einu gæðakröfurnar sem okkur leyfist að nálgast hér á landi.

Nautakjötið hef ég reynt að kaupa 100% hreint og án kartöflusterkju og þvíumlíkt. Ég er ekki enn orðin það klár að geta nefnt það hér hvaða framleiðendur eru hreinastir ennþá en þeim upplýsingum mun ég koma á framfæri hið fyrsta. Ef þið getið aðstoðað mig í því þá ekki hika við að koma þeim áleiðis hér fyrir neðan í comments.

Í gær eldaði ég Paleo kjötbollur.

Uppskrift:

1 kíló Nautahakk, hreint

3 hvítlauksrif

lúka af íslenskri ferskri steinselju

lúka af ferskum kóríander

2 egg

Öllu nuddað saman og bollurnar gerðar í höndunum.

Steiktar uppúr lífrænni steikingarolíu þar til vel brúnaðar á báðum hliðum.

Meðlæti: 100% lífrænt ofurgrænkáls salat sem er í senn gott fyrir heilann

Grænkálsbúnt, avókadó, blaðlaukur, möndlur & íslenskir nýuppteknir tómatar.

Slatti af Rapunzel Nativ Ólívuolíu. Strá smá salti yfir.

Njótið

Sannleikurinn

Íslenskir alifuglaframleiðendur geta valið um tvær leiðir í framleiðslu sinni. Reglugerð nr. 251/1995 segir til um að halda megi 19 alifugla per m² – Reglugerð um lífræna ræktun skv. alþjóðlegum lífrænum stöðlum og leyfir 3 fugla per m². - Tekið úr svari Árna Stefáns lögfræðings og meðlims Samtaka lífrænna neytenda sem svarar matfugli á heimasíðu samtakanna hér.

Það má segja að ferill minn hafi náð hæstu hæðum í vikunni Það eru jú ekki allir sem rata á sannleikann.com. Ég er virkilega ánægð hvað þetta litla atvik vatt upp á sig og þakka öllum þeim sem tóku þátt í að þrýsta á svörin með mér. Ég þakka líka Matfugli fyrir góð viðbrögð og hafa hvatt til málefnalegrar umræðu á umræðuþræði sínum. Ég hafði aldrei áhuga á því að sverta Matfugl sem fyrirtæki, heldur var alltaf ætlunin að fá einföld svör við spurningu minni um hvernig aðbúnaður er á íslenskum kjúklingabúum.

Satt best að segja þá hefur það verið töluvert óljóst í langan tíma hvernig aðbúnaður og framleiðsluferli alifuglakjöts á Íslandi sé í raun og veru. Það var það sem ég gagnrýndi í símanum við Matfugl, þegar þeir hringdu í mig – að þegar að umræðan hefur verið  þeim svona mikið í óhag undanfarin ár, að þeir skuli ekki hafa veitt okkur neytendum svör um leið og fullyrðingar um slæman aðbúnað og þráláta salmonellusýkingu vatt upp á sig. Mér finnst einnig mjög óljóst hvaða kjúklingar eru ósprautaðir og hverjir ekki. Auðvitað eiga fyrirtæki eins og Matfugl að vera fyrstir með upplýsingar til neytenda þegar að svona slæm umræða gengur um árum saman. Að horfast í augu við salmonellusýkingar og sögusagnir um lélegan aðbúnað og sýna okkur neytendum að þeir séu að vinna í málunum og sýna ábyrgð.

Ég fagna því að hópur meðvitaðra neytenda fer sístækkandi. Við eigum alltaf að nota gagnrýna hugsun það er hollt fyrir neytendur og framleiðendur. Svo mega líka fleiri fyrirtæki taka Matfugl til fyrirmyndar og veita okkur neytendum það tækifæri að komast “nær” matnum okkar. Er það ekki bara fyrirtaks hugmynd ? Eflaust óframkvæmanleg… en ég hvet sambærileg fyrirtæki að taka þessi skref… gera FAQ á vefsíðum sínum, sýna myndir, tala um ferlið, vandamál sem koma upp og aðbúnað dýranna og jafnvel stefnu sína í dýraverndunarmálum eða hvað eina. Allt hjálpar.

Svo er spurning um að taka á málum svínaræktar eða eggjaframleiðanda? hmm… 

Hér eru svo fréttirnar:

Sirrý gerir allt vitlaust… Vísir.is

Svo eru Samtök lífrænna neytenda að gera þessu máli góð skil hér og mun halda þessu máli áfram.

Góðar stundir og þakkir til Sannleikans.com fyrir að lengja líf mitt töluvert með frábærri frétt

Kjúklingabú á facebook

Innskot: Vegna fréttar á visir.is og natturan.is þar sem ég er kynnt sem markaðsstjóri Yggdrasils vil ég koma eftirfarandi á framfæri: Skoðanirnar hér að neðan eru skoðanir persónunnar Sirrýar Svöludóttur sem hefur bloggað um lífrænt árum saman en endurspegla ekki endilega skoðanir Yggdrasils ehf. Þetta blogg er ekki að undirlagi þess fyrirtækis þó það standi að sjálfsögðu fyrir lífrænar framleiðsluaðferðir.

_______________________________________

Þar sem umræðan um verksmiðjubúskap hefur verið mjög áberandi upp á síðkastið þá ákvað ég að nýta tækifærið þegar að ég sá Matfugl vera að promota facebook síðuna sína. Ég líkaði við síðuna og setti inn fyrirspurn til þeirra hvort þeir vildu ekki deila  með okkur myndum innan úr kjúklingabúnum sínum, fyrir okkur neytendur.

Ég vil taka það fram að ætlun mín er ekki að ráðast á og gera lítuð úr fyrirtækinu Matfugl heldur að óska eftir svörum frá þeim þar sem þeir buðu sérstaklega upp á það á facebooksíðu sinni. Aðrir kjúklingaframleiðendur á Íslandi hafa ekki hingað til verið svona hugrakkir ennþá að hleypa neytendum svona nálægt með því að stofna Facebook síðu. Hér með sannast það að kannski er ekki vettvangur fyrir öll fyrirtæki til að hafa slíka síðu ef þeir hafa ekki burði til þess að bregðast við. Þessi pistill er kannski lýsandi dæmi um hversu óhentugt það gæti verið fyrir fyrirtæki að hleypa neytendum sínum svona nálægt sér, sér í lagi þegar að umræðan í dag er þeim í óhag. Ég er gríðarlega spennt að heyra viðbrögð Matfugls.

Matfugl á facebook og hér er svo mynd af fyrirspurninni minni:

Framleiðendur kjúklingakjöts á Íslandi hafa veriðað berjast í bökkum sínum við þrálátar Salmonellusýkingar í langan tíma. Hér eru  nokkrar fréttir sem ég fann:

Grunur um salmonellusýkingu í kjúklingi – Fyrst birt: 28.Febrúar 2010

Varist kjúkling frá matfugl … – 5. Desember 2010

Þúsundir kjúklinga fargað á hverjum degi … – Birt 26.Mars 2011

Vissuð þið að kjúklingaframleiðendur hafa óskað eftir leyfi til að selja salmonellusýkt kjúklingakjöt ? – Sjá frétt

Ég sem neytandi vil fá að vita hvernig kjúklingabúin eru hjá þeim, ég sem meðvitaður neytandi hef eftir því sem ég best veit fullan rétt á því. Ég vil sjá með berum augum hversu slæmt eða gott þetta er. Þeir sem stærsta fyrirtæki í framleiðslu á kjúklingakjöti á Íslandi eiga að sjálfsögðu að svara fyrirspurnum sem þessum og bregðast við. Þegar þessi pistill er skrifaður eru um 20 klst. síðan ég sendi inn fyrirspurnina. Ég vil endilega biðja ykkur um að þrýsta á að fá svörin með mér.

Ef að kemur í ljós að Matfugl geti ekki brugðist við þessari fyrirspurn minni, þá er það að mínu mati augljóst að þeir hafa eitthvað að fela. Eða hvað segir það manni ef að Matfugl neitar að sýna okkur inn í kjúklingabúin sín? Maður spyr sig.

Hér eru svo tvær fréttir sem hafa birst á vefmiðlunum í vikunni um verksmiðjubúskap

Hænur lokaðar í búri allt árið – birt 6. apríl á vísi.is

Bannað að slíta eistun úr grísum – birt 8. apríl á vísi.is

Þessi fallega ímynd um íslenska og fallega sveitabýli er hratt að deyja út. Þetta er tvær staðreyndir um steikina á þínum diski.  Við sem neytendur höfum valdið. Undanfarið hafa tvö samtök verið stofnuð sem beintengist þessari sorglegu þróun okkar á matvælaframleiðslu, en þau eru Samtök lífrænna neytenda og Velbú.

Velbú eru frjáls félagasamtök um bætta velferð og lífsskilyrði búfjár á Íslandi. Samtök lífrænna neytenda tengjast einnig velferð búfjár því að í lífrænni ræktun lýðst ekki verksmiðjubúskapur. Ég hvet ykkur til að ganga í bæði samtökin og láta í ykkur heyra. Við kjósum atkvæði með buddunni og miðað við hversu umdeild framleiðsla svína og alifuglakjöts á Íslandi er í dag, þá er um að gera að byrja strax. Verum meðvitaðir neytendur! Látum þetta ekki lýðast!

Verksmiðjubúskapur á Íslandi

Verksmiðjubúskapur, transfitusýrur, íll meðferð dýra og vanvirðing náttúrunnar er eitthvað líðst ekki í lífrænni ræktun!

Ég fagna þessari þörfu umræðu í fréttamiðlum landsins. Í fyrsta sinn í sennilega mörg ár er fréttamiðill að beina sinni athygli á stöðu mála í hér á Íslandi. Þetta efni er búið að brenna á vörum mér í langan tíma og ég er ótrúlega glöð að það sé verið að veita þessu athygli.  Vísir tók skrefið og fjallaði fyrst um málið. Fréttin var unnin út frá lokaritgerð Árna Stefáns, sem er að ljúka við meistararitgerð sína um íslensku dýraverndarlögin, við lagadeild Háskólans í Reykjavík. Sjá fyrstu frétt hér.

Svo kom þessi sem fjallaði um að matvælastofnun tók skrefið og kærði 9 kúabú sem hleypti ekki beljunum út allt árið um kring. Næst á eftir kom frétt sem fjallaði vísir um þá sorglegu staðreynd að íslenskum kúm er ekki hleypt út í ferkskt loft og bíta gras. Frétt hér. Síðasta fréttin sem birtist í dag fjallaði svo um fjölda lífrænna kúabúa á Íslandi.

Mér finnst aðdáunarvert að miðlar séu loksins að sýna þessu athygli. Ég held að allir neytendur verði þakklátir að vita hvaða mat þeir eru að borða á disknum sínum og við hvernig aðstæður hann er framleiddur. Ég held við séum öll sammála um að við viljum borða mat sem er ræktaður á heilnæman hátt og af einhverri smá hugsjón. að mínu mati er búskapur hér á landi undir ósýnilegum verndarvæng markaðsherferðar á  íslenska lambakjötinu. Hreint, íslenskt, villt, náttúrulegt. Því miður, það er ekkert lengur hreint, villt, náttúrulegt við svína og kjúklingakjöt í dag!

Þetta er eitt af baráttumálum Samtaka lífrænna neytenda, sem ég vil endilega að þið takið þátt í og gerist meðvitaðir neytendur. Samtökin eru virkilega þörf hér á landi. Þú ert einfaldlega orðin/n meðlimur með því að bæta hópnum og/eða aðdáendasíðunni á Facebook. Þú getur leitað undir “Samtök lífrænna neytenda”.

Ég vil endilega líka koma því til skila að auðvitað er ekki hægt að alhæfa um alla bændur og ræktendur á Íslandi. Hér eru margir að gera mjög góða hluti. Margir sem neita að taka þátt í þessu, eða ég vona það að minnsta kosti. Ég væri nú alveg til í að heyra í því fólki. Kannski eru þeir fáir eða jafnvel engir? Kannski er pressan svo mikil að hafa allt sem ódýrast að þeir neyðast til að haga hlutunum svona. Kröfur um gæði er eitthvað sem hefur vikið til hliðar vegna áherslu á að hafa mat sem ódýrastan.

Ég spyr þá út í loftið “Á matur almennt að vera það ódýr, að það þurfi að bitna svona svakalega á gæðum, umhverfi og heilsu okkar” Er það sem við viljum? (ég er bara að velta þessu upp)

Ég sá tölur um daginn sem bentu til þess að í dag, árið 2010, eyðum við um 15% af laununum okkar í net og síma og um 14% í mat. Árið 1970, eyddum við um 30% í mat.

Væri ekki skynsamlegra að eyða meira í mat og fá í staðinn heilbrigðari mat, lengra og heilbrigðara líf? Ég bara spyr. Hver er þín áhersla?

Endilega eyðið næstu 4-5 mínútum í að horfa á þetta myndband um the Meatrix. Það segir allt sem segja þarf um verksmiðjubúskap

Verum meðvituð um það sem við látum ofan í okkur, það borgar sig á endanum.

Bkv. Sirrý