Dagur 2. Þriðjudagur.
Mér líður eins og ég sé að skrifa þennan pistil í litlu hvítu of lýstu herbergi á meðferðarheimilinu Stuðlum. Ég er klædd í hvít náttföt, finnst allt of bjart…finn fyrir þreytu, orkuleysi. Ég er í afeitrun. Ég er á hráfæði. Líkaminn er í sjokki. Ha, ekkert kaffi í dag? Hvað er að gerast? Nei, ég er í stofunni heima hjá mér. Kærastinn við hliðina á mér, hér er kerti og góð tónlist og sjónvarpið í gangi. Ég heyri þetta ekki, sé ekki, veit ekki…eina sem ég veit … ég er í afeitrun og ég get ekki beðið eftir að henni ljúki.
Jú, þið lásuð rétt. Ég og kærastinn tókum risa skref og byrjuðum á sunnudaginn í 2ja vikna hráfæði tilraun. Ég hef nú tekið þær nokkrar yfir ævina, en þessi er sérstök af tveimur ástæðum. Ég drekk kaffi, sem ég gerði ekki áður = mun erfiðara að losa það úr kerfinu og svo er Pétur með mér í þessu núna, sem gerir mig að svona hráfæðis kennslukonu og þjálfara…. og jú fyrirmynd… það er eins gott að ég klikki ekki!!! Kærastinn er í dálítið meira sjokki en ég, sem er skiljanlegt…enda er þetta ekki auðvelt. Þetta er bara fyrir sterkasta fólkið, sem þorir að taka smá challange! Og í verðlaun…tja…þau koma í ljós á endanum.
Vitiði, ég er á 2 degi og ég hef aldrei liðið eins vel og jafn ílla á sama tíma. Líkaminn er í yfirvinnu núna, ég finn það inn að beinum. Ég er þreyttari, en ég er að sama skapi samt orkumeiri. Ég sakna þess ekki að borða á mig gat eða finna heila 12″ pítsu belgjast út í maganum mínum og stækka hann fjórfalt. Ég sakna ekki kaffibollanna, sem í raun gera mér svo margt íllt. Ég er svo fáránlega næm fyrir kaffi, ég fæ íllt í vöðvana af kaffi og verð svo uptens að ég finn árin saxast af hratt og þétt. Ég sverða að ég finn hvað kaffið gjörsamlega boostar Free Radicals myndunina í líkamanum. Kaffi er djöfullinn. Ég hef syndgað svo oft…og ég vil fá blessun. Shit, þetta er að breytast í trúarlega athöfn…. :S
Ég hef sakna þess að borða til að nærast. Og næra hverja og einustu frumu líkamanns. Kærastinn er hins vegar skeptískur og ég er í óða önnum að berjast við sjálfan mig að leyfa honum að vera skeptískur því auðvitað trúi ég því innilega, að þetta er hrikalega gott og hollt og lengir lífið og barasta bætir meira segja nokkrum árum við ævina … ef maður heldur þetta einhvað út. Kærastinn er ekki alveg sammála um hvað sé hæfilegur skammtur af mat og hvað matur sé almennt. Ha, er enginn matur? – segir hann þegar hann áttar sig á að maturinn er jú, salat diskur – kúfullur að mínu mati, en bara uppí nös á ketti að hans mati. Það er jú þannig, að því hreinna fæði sem þú ert á, þá þarftu ekki þetta gígantíska magn sem þú ert vön/vanur að borða. Pétur er ekki orðinn alveg sammála mér í þessu, en hann heldur þetta út kallinn, hann má fá hellings hrós fyrir það!
Þið sem ekki þekkið hráfæði, þá er það í raun matur sem ekki hefur verið hitaður yfir 41°C…eða var það 47°C?. Maturinn samanstendur af öllu því sem móðir náttúra gefur okkur. Ekki misskilja mig, kaldir hamborgarar eru ekki inní þessu fæði, heldur meira eins og spínat, grænmeti, ávextir, hnetur, fræ, spírur, súpur, boost, safar, kökur… endalaust. Það er hægt að búa til hráfæðis lasagna, hráfæðis spagetti (að sjálfsögðu ekki með pasta núðlum), hrökkbrauð og þið getið meira segja farið fínt út að borða á Gló og fengið hráfæði að hætti Sollu grænu. Dagurinn minn samanstendur af grænu boosti í morgunmat, ávexti í millibit, hráfæði súpu eða hálfgerðu boosti í hádegismat, nammipoka milli mála (trúið mér, þetta er ekki hefðbundinn nammipoki úr sjoppunni á næsta horni!), salati í kvöldmat. Að degi loknum bíður okkar svo dýrindis hráfæði kaka og hennar er sko notið. Pétur var 30 mínútur með 1 litla sneið í fyrrakvöld sem hlýtur að vera met! 
Svo eru döðlur, fræ og annað nammigott í millibit. Já, þetta er dálítið lítið, en það eru engin boð og bönn í hráfæði farir þú eftir “reglunum” um að borða bara hráar afurðir (ég er ekki að tala um kjöt og sushi hér). Margir velja að borða 4 banana í morgunmat, það er ekkert sem segir að þú megir það ekki… eða heilan döðlupoka. Go ahead! Ég er núna að leyfa kroppnum að hreinsast og eftir það hræðist ég ekki svengdina. Í raun er ég ekki svöng, ég held bara að maginn sakni bara brauðsins og fyllingarinnar og hann sé í því ferli að minnka aðeins. Margir hræðast að velja þessa leið, þessa svkölluðu öfgakenndu leið… telja þetta “the extream way of eating”, en hvað er extream… er ekki Mcdonalds extream?? 1 Mcdonald hamborgari inniheldur kannski kjöt úr 1000 ílla búnum nautum með krabbamein. Ég fer ekki nánar út í þessar lýsingar, en þið vitið hvað ég meina… móðir náttúra er ekki eitthvað sem ætti að teljast til öfgakennds mataræðis. Við erum bara komin svo langt frá henni.
Ég spái að næstu 2 dagar verði mér erfiðastir. Árið 2006 minnir mig tók ég hráfæði rispu og þvílík reynsla það var. Mér hefur aldrei liðið eins vel. Ég dásama hráfæði þess vegna! Það er dásamlegt og svo ótrúlega heilnæmt að engin orð fá því líst. Já, maður verður alveg svona “high on life” þegar maður borðar svona hreint…
Viltu byrja á hráfæði? Mitt ráð, lestu, lestu og lestu fyrst áður en þú byrjar. Það er engan vegin hægt að byrja bara cold turkey. Þú munt þá sjá fram á svengd og örvæntingu…og jafnvel að þú endir á næstu hamborgara búllu. Skráðu þig á námskeið, lestu bækur, netið, blogg… gerðu þetta með vinkonu þinni. Slepptu því að hugsa bara um aukakílóin, spáðu líka í að þú viljir fara á mataræði sem lætur þér líða svo vel að þú kannast næstum ekki við að hafa liðið svona vel á allri þinni ævi. Farðu líka hægt í sakirnar. Hráfæði getur verið eins einfalt og að grípa sér lífrænt epli, en þú getur líka farið flóknari leiðir og gert þér stórkostalega rétti. Það er stóri kosturinn við hráfæði…reyndar eru svo ótrúlega margir kostir…
Allavega, þetta var innsýn inn í daginn minn og ég mun halda áfram að blogga um þetta ferli.
Ég er nýbúin að japla á litlu lífrænu appelsínunni minni og líkaminn þakkar pent fyrir sig með því að bæta 0,1 ári við lífið. Takk fyrir mig, burb…
P.s það er vel þess virði að horfa á þennan trailer, Crazy Sexy Cancer er heimildarmynd sem allir ættu að sjá.
Like this:
Be the first to like this post.
Nýjustu athugasemdir